tag:blogger.com,1999:blog-33554622212027604472011-11-27T16:06:37.594-08:00กลอนวันแม่.blogspot.com กลอน วันแม่ กลอนซึ้งๆ กลอน พระคุณแม่ กลอน บทความ เรืองแม่thai-seohttp://www.blogger.com/profile/16975361493473898926noreply@blogger.comBlogger71100tag:blogger.com,1999:blog-3355462221202760447.post-33435755672051457122009-08-06T06:18:00.000-07:002009-08-06T06:20:27.418-07:00คำสอน..ของแม่<br /><br />เสียงที่เคย เอ่ยฟัง ยังคงอยู่<br />เฝ้าอุ้มชู เลี้ยงดู มิรู้หน่าย<br />คอยฟูมฟัก ด้วยรัก ลูกมากมาย<br />มิท้อใจ ขอให้ ลูกได้ดี<br /><br />ความฉลาด แม่อาจ วาดไม่ได้<br />ลูกต้องใช้ หัวใจ ไล้แต้มสี<br />ประสบการณ์ ก้าวผ่าน เนิ่นนานมี<br />กลวิธี แห่งชีวี ที่มีมา<br /><br />แม่อยากให้ ใจลูก คิดถูกต้อง<br />จงไตร่ตรอง พิศมอง ผองปัญหา<br />ทางสายกลาง ทิศทาง สร้างปัญญา<br />รักศรัทธา ค่าความดี ที่เจ้าทำ<br /><br />เมื่อลูกเห็น ใครลำเค็ญ อย่าเข่นข้อง<br />เข้าทำนอง กองไม้ล้ม ก้มเหยียบย่ำ<br />เฝ้าคิดร้าย ต่อใคร ไม่ควรทำ<br />ลูกจงจำ ถ้อยคำ แม่ย้ำเตือน<br /><br />จงก้าวเดิน เผชิญจิต ลองผิดถูก<br />เมื่อคิดผูก ต้องลุก กระตุกเงื่อน<br />ด้วยตัวเรา เท่านั้น อย่าฟั่นเฟือน<br />คิดเลอะเลือน เงื่อนตาย ได้อายตัว<br /><br />จงเรียนรู้ สู่ทาง อย่างอดกลั้น<br />มิหวาดหวั่น พลันตก อกสลัว<br />ใช้สมอง ตรองพิศ อย่าคิดกลัว<br />ดีหรือชั่ว ตัวเรา ย่อมเข้าใจ<br /><br />ลูกมีสิทธิ์ คิดฝัน ทุกวันวี่<br />แต้มชีวี สีสัน อันสดใส<br />แม้นไม่อาจ วาดฝัน ได้ทันใด<br />สู้ต่อไป อย่าสิ้นไร้ ในใจตน<br /><br />ยามใดสุข เผื่อทุกข์ เข้าปลุกปลอบ<br />นี่คือกรอบ ครอบใจ ได้ทุกหน<br />ทางชีวิต ลิขิตวาง อย่างแยบยล<br />บรรลุผล หลุดพ้น วังวนกรรม<br /><br />แม่อยากให้ ยิ้มไว้ ทั่วใบหน้า<br />ใครว่าบ้า อย่าสน คนพูดพร่ำ<br />ยิ้มเพื่อได้ ล้างใจ ใคร่ควรทำ<br />ยิ้มประจำ นำชีวิต จิตเบิกบาน<br /><br />มีสิ่งหนึ่ง พึงจำ ในคำแม่<br />ความจริงแท้ แน่วแน่ ไม่แปรผัน<br />พูดโกหก เหมือนตก นรกพลัน<br />ทุกข์อนันต์ มหันต์ภัย ดั่งไฟฟอน<br /><br />กำลังใจ แม่ให้ ไม่มีหมด<br />มิเลี้ยวลด จำจด ทุกบทสอน<br />พระคุณแม่ แท้จริง ยิ่งสาคร<br />ประนมกร อ่อนแนบ แทบเท้าเอย<br /><br />ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : Thaipoem.com โดยคุณ เที่ยนหยด"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3355462221202760447-3343575567205145712?l=xn--12c2ca6arn4b8azkxc.blogspot.com' alt='' /></div>thai-seohttp://www.blogger.com/profile/16975361493473898926noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3355462221202760447.post-15399689295346853832009-08-06T05:22:00.001-07:002009-08-06T06:21:37.654-07:00กอดของแม่<br /><br />อุ่นอันใดในหล้าที่ว่าอุ่น<br />ไม่ละมุมทดแทนเท่าแขนแม่<br />ที่ตวัดโอบร่างอย่างดูแล<br />ยามลูกแพ้ด้วยฤทธิ์พิษสังคม<br /><br />มือแม่นั้นโอบมาจากบ่าซ้าย<br />แนบเรือนกายกลางหลังฝังความขม<br />ตบเบาเบาหมายให้ไล่ความตรม<br />ดุจสายลมอบอุ่นละมุนละไม<p class="zemanta-img zemanta-action-dragged" style="margin: 1em; float: right; display: block; width: 310px;"><a href="http://commons.wikipedia.org/wiki/Image:Candidate_for_the_Buddhist_01.JPG"><img src="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e0/Candidate_for_the_Buddhist_01.JPG/300px-Candidate_for_the_Buddhist_01.JPG" alt="Candidate for the Buddhist 01" style="border: medium none ; display: block;" height="242" width="300" /></a><span class="zemanta-img-attribution"><br /></span></p><br /><br />น้ำตาลูกรินลงอยู่ตรงหน้า<br />แม้เหนื่อยล้าเจ็บท้อเพียงขอให้<br />รอยกอดนั้นลึกล้ำมาค้ำใจ<br />ตลอดไปชั่วกาลนานนิรันดร์<br /><br />ลูกวันนี้อยู่อย่างห่างคนกอด<br />คำพร่ำพลอดห่วงใยไกลเกินฝัน<br />แขนที่โอบแนบสนิทติดชีวัน<br />ก็มีอันจากไปในเวลา<br /><br />ลูกจะรอวันหนึ่งถึงวันนั้น<br />วันที่ฝันอบอุ่นยังกรุ่นฟ้า<br />วันที่ต้องทดท้อต่อชะตา<br />วันเหว่ว้ามาเตือนเยือนชีวี<br /><br />ลูกจะหยิบมือแม่วางกลางศีรษะ<br />อย่าปล่อยนะวางไว้ตรงใจนี่<br />ด้วยความรักศรัทธาและปรานี<br />ให้ลูกนี้ยืนหยัดในบัดดล...<br /><br />ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : Thaipoem.com โดยคุณ นักสืบ ไร้อันดับ"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3355462221202760447-1539968929534685383?l=xn--12c2ca6arn4b8azkxc.blogspot.com' alt='' /></div>thai-seohttp://www.blogger.com/profile/16975361493473898926noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3355462221202760447.post-49693553843421265012009-08-06T05:22:00.000-07:002009-08-06T05:22:23.199-07:00ก่อนแม่จะสิ้นลม<br /><br />แม่จ๋าช่วยหนูด้วย<br />ครวญครางให้ช่วยเจ็บปวด<br />กระโดดเต้นดิ้นพรวด<br />เฮือกสุดท้ายลมหายใจ<br /><br />ดั่งหนึ่งตัวแตกดับ<br />มิอาจรับรู้ใดได้<br />ร้อนรุ่มราวสุมไฟ<br />อีกเย็นเยือกสลับกัน<br /><br />ลูกน้อยนอนแน่นิ่ง<br />ทุกสรรพสิ่งมืดดับพลัน<br />แม่นี้จะฆ่ามัน<br />เจ้าชั่วช้ามาคุกคาม<br /><br />เจ็บแปลบปวดแสบทั่ว<br />ราวเนื้อตัวต้องพิษหนาม<br />แผ่ซ่านรานรุกราม<br />ความมืดมิดเข้าครอบครอง<br /><br />เลือนรางความรู้สึก<br />มิอาจนึกใดทั้งผอง<br />ตั้งจิตเข้าประคอง<br />เพื่อต่อต้านกับมวลพิษ<br /><br />ก่อนที่จะม้วยมรณ์<br />ข้าขอวอนสิ่งศักดิ์สิทธิ์<br />ขอยลลูกสักนิด<br />พร้อมสั่งลาก่อนลาไกล<br /><br />ลมหายสุดท้ายก่อนไกลร่าง<br />ทั่วสรรพางค์หน่วงหนักพักทุกสิ่ง<br />แว่วแว่วเสียงแม่จ๋าอย่าทอดทิ้ง<br />ยังเล็กยิ่งลูกจะอยู่กับผู้ใด<br /><br />ความรู้สึกขาดห้วงยังห่วงลูก<br />เจ้าบุญปลูกของแม่อยู่ที่ไหน<br />มาให้แม่ยลยินจวนสิ้นใจ<br />ก่อนที่แม่จะหลับใหลชั่วนิรันดร์<br /><br />ปีกบางกางโอบลูกน้อยกลอยใจ<br />มิอาจขยับได้เพียงไหวสั่น<br />เคลื่อนเพียงปลายปีกขนที่เบาเท่านั้น<br />ลูกน้อยร้องลั่นแทรกซบอกเอย<br /><br />งูเห่าเอยใยเจ้าใจร้ายนัก<br />กล้าพรากรักแม่ลูกสุขเสวย<br />แล้วหลบเลื้อยหนีไปไม่เหลือเลย<br />สองชีวีสังเวยที่เหลืออยู่ใย<br /><br />ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : Thaipoem.com โดยคุณ นรศิริ"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3355462221202760447-4969355384342126501?l=xn--12c2ca6arn4b8azkxc.blogspot.com' alt='' /></div>thai-seohttp://www.blogger.com/profile/16975361493473898926noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3355462221202760447.post-27078531022403765252009-08-06T05:21:00.000-07:002009-08-06T05:21:34.695-07:00อุ้มรัก<br /><br />อุ่นใดเล่าอุ่นนักอุ่นรักเจ้า<br />อุ่นที่เฝ้าดูแลและถนอม<br />อุ่นสายใยผูกพันทุกวันยอม<br />อุ่นในอ้อมกอดรักฟูมฟักรอ<br /><br />ให้เจ้าได้เติบใหญ่ในครรภ์น้อย<br />เก้าเดือนคอยหัวใจไม่เคยท้อ<br />เก็บความรักความหวังพลังพอ<br />เพียงแค่ขอให้เจ้าเฝ้าเติบโต<br /><br />จะเก็บเกี่ยวความฝันทุกวันไว้<br />เจ้าเติบใหญ่รายล้อมพร้อมสุขโข<br />ให้สมบูรณ์แข็งแรงแกร่งกล้าโชว์<br />เป็นสายโซ่เกี่ยวรัดผูกมัดใจ<br /><br />ให้เจ้าเป็นเด็กดีปรีดานัก<br />รักทอถักยืนยงอสงไขย<br />เป็นความหวังของพ่อแม่ต่อไป<br />อิ่มอุ่นใดอุ่นเท่ารักเจ้าเอย..<br /><br />ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ จาก Thaipoem.com โดยคุณ ยาแก้ปวด"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3355462221202760447-2707853102240376525?l=xn--12c2ca6arn4b8azkxc.blogspot.com' alt='' /></div>thai-seohttp://www.blogger.com/profile/16975361493473898926noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3355462221202760447.post-43620584449719267892009-08-06T02:30:00.000-07:002009-08-06T02:34:20.666-07:00<p class="zemanta-img zemanta-action-dragged" style="margin: 1em; float: right; display: block; width: 190px;"><a href="http://www.flickr.com/photos/43009667@N00/33743639"><img src="http://farm1.static.flickr.com/21/33743639_fca3f2c22d_m.jpg" alt="I Love You, Mom." style="border: medium none ; display: block;" height="240" width="180" /></a><span class="zemanta-img-attribution">Image by <a href="http://www.flickr.com/photos/43009667@N00/33743639">rezlab</a> via Flickr</span></p>ลูกก็ว่าแม่จู้จี้<br />ต่อเมื่อลูกเติบใหญ่จึงได้ดี......เพราะคำที่แม่พูดไว้ไม่ผิดคำ<br />เมื่อยังเด็กลูกไม่เห็นคุณค่าแม่....เป็นบาปแท้ที่ลูกเถียงแม่เช้าค่ำ<br />ลูกกระทำความผิดนี้ประจำ.....ขอกล่าวคำขอโทษโปรดอภัย<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3355462221202760447-4362058444971926789?l=xn--12c2ca6arn4b8azkxc.blogspot.com' alt='' /></div>thai-seohttp://www.blogger.com/profile/16975361493473898926noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3355462221202760447.post-73442481759368510972009-08-06T02:25:00.000-07:002009-08-06T02:26:39.363-07:00...เรียงความเรื่องแม่...<br /><br />...จุดเริ่มต้นเรื่องราวปวดร้าวยิ่ง<br />ได้แต่นิ่งเกินจำหลักวาดอักษร<br />ครูให้เขียนการบ้านเรื่องมารดร<br />หนูสะท้อนทุกครั้ง...หลั่งน้ำตา<br /><br />จักให้เขียนเริ่มต้นจนใจแท้<br />คำว่า “ แม่ ”..ยิ่งใหญ่จริงไหมหนา<br />ตั้งแต่จำความได้ในจินตนา<br />ภาพใบหน้า..แม่นั้นเป็นฉันใด<br /><br />ตั้งแต่หนูลืมตามาดูโลก<br />พบแต่โศก..หดหู่ครูรู้ไหม<br />รสสัมผัสอันอบอุ่นที่คุ้นใจ<br />เป็นอย่างไรไม่รู้..หนูไม่มี<br /><br />เห็นคนอื่นพร้อมพรั่งทั้งแม่พ่อ<br />เฝ้าพะนอเอาใจให้สุขี<br />ยามหกล้มช่วยยื้อยุดฉุดชีวี<br />ปลอบฤดีเรียกขวัญพลันกลับคืน<br /><br />เฝ้าประคองสองมือแม่ดูแลลูก<br />รักพันผูกห่วงใยมิใช่ฝืน<br />ต่างกับหนูยามช้ำต้องกล้ำกลืน<br />ก้อนสะอื้นในอกจนตกใน<br /><br />ไร้คำปลอบยามหม่นต้องทนทุกข์<br />ไร้คำปลุกยามพรั่นหวาดหวั่นไหว<br />ไร้ที่พึ่งพักพิงอิงทางใจ<br />ไร้สิ่งใดที่ใครเขามีกัน..<br /><br />ยามจะนอนไร้ลำนำบทขับกล่อม<br />ที่รายล้อมคือความเหงาเศร้าโศกศัลย์<br />กอดตัวเองอุ่นกายในบางวัน<br />แต่ใจนั้นหนาวอยู่มิรู้คลาย<br /><br />แทนความนัยตอกย้ำเด็กกำพร้า<br />คือน้ำตาหยาดรินมิสิ้นสาย<br />อยากจะเขียนเสกสรรค์คำบรรยาย<br />สื่อความหมายคล้ายสมองต้องตีบตัน<br /><br />จึงยากเค้นอักษรป้อนความหมาย<br />ที่เรียงรายคือน้ำตามาปลอบขวัญ<br />แทนหยาดหมึกจารึกไว้นัยสำคัญ<br />ถึงแม่นั้น..คือน้ำตาที่พร่านอง<br /><br />จารจากใจถึงแม่จ๋า..ว่าลูกรัก<br />ชาตินี้ลูกบุญน้อยนักจักสนอง<br />หากชาติหน้าถ้ามีให้สมปอง<br />ทุกครรลองพร้อมหน้ากันสวรรค์ดล<br /><br />กระดาษเปล่าเล่าความด้วยน้ำตา<br />แทนอักษราเรียงความติดตามผล<br />ส่งคืนครูด้วยใจหากได้ยล<br />หนูหมองหม่นทุกทีที่เรียงความ..<br /><br />ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : thaipoem.com โดยคุณ เฌอมาลย์<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3355462221202760447-7344248175936851097?l=xn--12c2ca6arn4b8azkxc.blogspot.com' alt='' /></div>thai-seohttp://www.blogger.com/profile/16975361493473898926noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3355462221202760447.post-55061654579923813482009-08-06T01:36:00.000-07:002009-08-06T01:36:51.131-07:00พระคุณแม่ยิ่งใหญ่ในโลกหล้า<br /><br />อยากจะหาสิ่งใดมาเปรียบเท่า<br /><br />ผู้ที่คอยฟูมฟักและรักเรา<br /><br />อย่าได้ปล่อยให้ท่านเหงาอย่างนี้เลย<br /><br />ลองเถิดหนาลูกยาลองคิดใหม่<br /><br />ว่าผู้มีแต่ให้เป็นใครเล่า<br /><br />ผู้ที่คอยห่วงใยและรักเรา<br /><br />ไม่เคนทิ้งให้เราเหงาอย่างนี้เลย<br /><br />ในวันนี้ คือ ฤกษ์ดีเป็นวันแม่<br /><br />เจ้าจงคอยดูแลอย่าห่างหาย<br /><br />กราบแทบเท้ามารดาพึ่งพาใจ<br /><br />อย่ารอให้ท่านจากไปไกลเราเลย"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3355462221202760447-5506165457992381348?l=xn--12c2ca6arn4b8azkxc.blogspot.com' alt='' /></div>thai-seohttp://www.blogger.com/profile/16975361493473898926noreply@blogger.com0